همه عوامل دست به دست هم به ضرر رم

دیشب در یك بازی تراژدیك كه چیزی نمانده بود به یك اولترافورد دیگر برای رم مبدل شود، رم در یك بازی دور از انتظار با چهار گل مغلوب اینتر شد. اینتر در همان ابتدای بازی روی شاهكار كمك داور به گل رسید. تیم داوری كه آفساید های به مراتب سخت تر رم را به درستی اعلام می كرد، به راحتی آفساید مسلم و آشكار اینتری ها را نادیده گرفت. اصلا نمی توان گفت كه این اشتباهات سهوی بوده است. در یك صحنه دیگر هم كمك داور در یك موقعیت تك به تك كه اصلا آفساید نبود، پرچم خود را به نشانه آفساید ووچینیچ بالا برد. سوت های پیاپی داور در اواسط نیمه اول كه عمدتا به ضرر رم بود، اعصاب بازیكنان رم را به كلی بهم ریخت تا جایی كه طاقت ووچینیچ طاقت شد و با اعتراضات شدید خود به داور، یك كارت زرد هدیه گرفت. توتی كه اعلام می شد در این بازی از ابتدا بازی نمی كند، از اول بازی در زمین حاضر بود و می توان گفت كه با توجه به اینكه تازه از بند مصدومیت رها شده، بازی فوق العاده ای از خود به نمایش گذاشت. پاس های استثنایی كاپیتان كه فقط و فقط از عهده خودش بر می آید و بازی چشم نوازش، نوید یك توتی آماده برای بازی های بعد می داد. بازی در نیمه اول كاملا متعادل بود و رم اصلا مستحق این نبود كه بازنده به رختكن برود. از نكات مهم دیگر نیمه اول، می توان به حركت زشت چیوو در برابر توتی اشاره كرد؛ جایی كه او در یك حركت بدون توپ و كاملا به عمد یه تنه سفت وسخت و البته وحشیانه به توتی زد و نكته جالب تر اینكه داور براحتی از كنار این صحنه گذشت. گویا فضای كثیف تیم اینتر و بازی در كنار بازیكنانی نظیر ماتراتزی بر چیوو تاثیر گذار بوده است و به قول معروف كمال همنیشن در وی اثر كرده است!

در نیمه دوم اما، بازی به بدترین نحو ممكن برای رم آغاز شد، سوتی بچه گانه لوریا اینتر را دو بر صفر پیش انداخت. این حركت لوریا ثابت كرد كه او حتی در حد تیم آماتورهای رم هم نیست و از سوی دیگر خوان هم نتوانست به قولش مبنی بر مراقبت از زلاتان عمل كند. نبود مكسس و پانوچی در تیم كاملا احساس شد. این بازی در برابر سیاست های باشگاه در خرید های فصل نقل و انتقالات تابستانی علی الخصوص در خط دفاع، یك علامت سوال بزرگ قرارداد. نمی دانیم هدف مسئولان رم در فروختن فراری و خرید مدافعی نظیر لوریا چه بوده است؟ همه ی اینها در حالی است كه همواره بعد از رفت چیوو، نبود یك زوج مكمل خوب برای مكسس در مركز خط دفاع احساس شده است. در این میان اعتراف دو، سه روز پیش كونتی به اشتباه بودن فروش چیوو هم جالب بود. و اما در ادامه بازی، شانس زشت ترین چهره ممكنش را به رم نشان داد. بازیكنانی كه سالی یك بار آن هم اگر دروازه خالی بود، گلزنی می كردند! شوت هایی زدند كه هر دروازه بان دیگری هم اگر جای دونی بود، باز هم گل می خورد؛ شوت هایی كه به منتها علیه سمت چپ و راست دروازه رفت. بعد از این دو گل به قول فردوسی پور شیرازه رم از هم پاشید؛ به طوری كه اسپالتی هم عملا با بیرون كشیدن توتی دست هایش را به علامت تسلیم بالا برد تا حداقل او را برای بازی با چلسی آماده نگهدارد.

در میان بازیكنان رم، دونی می توان گفت كه روی هیچ كدام از گلها مقصر نبود، جز گل اول كه اگر دروازه را ترك نمی كرد شاید نتیجه بهتری می گرفت. گرچه به نظر می رسید او هم به گمان آفساید از دروازه خارج شد. در خط دفاع، لوریا افتضاح بود و خوان هم بازی قابل قبولی ارائه نداد. ریسه هم اصلا آن ریسه لیورپول نیست و سمت چپ را چه در دفاع و چه در حمله فلج كرده است. امیدواریم كه تونتو هر چه زودتر از بند مصدومیت نجات پیدا كند! سیسینیو اما شب خوبی را پشت سر گذاشت و می توان گفت تنها مرد موفق دفاع رم بود و اگر كمی هم خوش شانس بود، حتی می توانست دروازه اینتر را باز كند. دروسی و آكویلانی بازی خوبشان را در تیم ملی ایتالیا تكرار نكردند. در میانه میدان جای بازیساز اصلی رم، پیزارو، خالی بود. تادی هم یك بازی كاملا متوسط از خود به نمایش گذاشت و پروتا نیز یك شب آرام و كم فورغ را سپری كرد و در آخر ووچینیچ با بازی اعصاب خردكنش، كاملا روی اعصاب همه قدم زد. در میان بازیكنان تعویضی هم اوكاكا چیز خاصی از خود نشان نداد، منز متوسط رو به بالا بود و بریگی هم موقعیتی برای خود نمایی پیدا نكرد.

در آخر امیدواریم با بازگشت كامل مصدومان و محرومان از جمله مكسس، پانوچی، باپتیستا، پبزارو، تونتو و كاستی رم به شرایط ایده آل خود برای بازی به چلسی و بازی های آینده برسد. چیزی كه در رم واضح و مبرهن است، این است كه رم این فصل از مصدومیت بازیكنان كلیدیش لطمه های شدیدی خورده است.