افتخارات و رکوردهای اسپالتی به همراه رم:

-          کسب عنوان مربی سال ایتالیا و برنده صندلی طلایی در سالهای  ٢٠٠٦ و ٢٠٠٧

-          کسب ٣ نائب قهرمانی کالچو

-          کسب ٢ قهرمانی جام حذفی و ١ نائب قهرمانی و معرفی رم به عنوان پر افتخار ترین تیم ایتالیا در جام حذفی با ٩ قهرمانی و ٧ نائب قهرمانی

-          کسب ١ قهرمانی سوپر کاپ

-          کسب رکورد بیشترین برد پیاپی در تاریخ سری آ با ١١ پیروزی متوالی در ٢٦ فوریه ٢٠٠٦ (رکورد قبلی ١٠ برد متوالی مربوط به میلان در فصل ١٩٩٠-١٩٨٩)

-          شکستن رکورد بیشترین امتیاز در یک فصل در تاریخ رم با کسب ٨٢ امتیاز در فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧ (رکورد قبلی ٧٥ امتیاز در فصل ٢٠٠١-٢٠٠٠)

-          شکستن رکورد بیشترین پیروزی در یک فصل در تاریخ رم با ٢٤ پیروزی در فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧ (رکورد قبلی ٢٢ برد در فصول ١٩٣١-١٩٣٠ ، ٢٠٠١-٢٠٠٠ و ٢٠٠٧-٢٠٠٦)

-          کسب بهترین برد خارج از خانه در تاریخ رم با شکست ٧-١ خنت بلژیک (رکورد قبلی مربوط به شکست ٦-١ آلساندریا در فصل ١٩٣٥-١٩٣٤)

-          بدترین باخت خارج از خانه در تاریخ باشگاه با شکست ٧-١ مقابل منچستر یونایتد (مشترک با شکست ٧-١ مقابل یوونتوس در فصل ١٩٣٢-١٩٣١)

-          راه یافتن دو بار پیاپی به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار در تاریخ باشگاه

-          کسب مقام اول در گروه مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار در تاریخ باشگاه در فصل ٢٠٠٩-٢٠٠٨

-          شکستن رکورد ٥ سال شکست ناپذیری لیون در ورزشگاه ژرلان با پیروزی ٢-٠ در فصل ٢٠٠٧-٢٠٠٦

-          اولین تیم ایتالیایی که موفق شد رئال مادرید را در هر دو دیدار رفت و برگشت شکست دهد (فصل ٢٠٠٨-٢٠٠٧)

-          کسب کفش طلای اروپا توسط فرانچسکو توتی در سال ٢٠٠٧

لوچانو اسپالتی بالاخره پس از 4 سال مربیگری در تیم اول پایتخت از شهر ابدی رفت. بله، اسپالتی رفت، اسپالتی که به جرأت میتوان گفت از محبوبترین مربیان تاریخ باشگاه بود و به همراه آلفرد اسکافر، نیلز لیدهلم و فابیو کاپلو از موفق ترین آنها هم محسوب میشد. مربی که دوران او از درخشان ترین دوران تاریخ باشگاه است. اسپالتی رفت، ولی همیشه شخصیت آرام و متینش در یاد ما خواهد ماند، همیشه به یاد خواهیم داشت که در اوج فشارهایی که بر روی خود احساس میکرد لب به اعتراض نگشود و هیچ سخنی نگفت، به یاد خواهیم داشت که شانه از زیر این فشارها خالی نکرد و رم را به مقصد تیمهای بزرگتری که توانایی برآورده کردن خواسته های او را داشتند و پول بسیار بهتری نسبت به رم به او میدادند ترک نکرد. همیشه به خاطر بازی های زیبایی که نه تنها ما، بلکه هر بیننده ای را به وجد می آورد و تا مدتها مایه مباهات ما بود از او سپاسگزاریم، از یکه تاز کردن رم در میان تیمهای ایتالیایی در همه عرصه ها با چندین جام حذفی و سوپرکاپی که گرفت و حداقل یک اسکودتویی که به ناروا از چنگ او و تیم خارج کردند از او ممنونیم، از موفقیتهای بی سابقه اش در تاریخ باشگاه در جام باشگاه های اروپا از او ممنونیم، از اینکه بدون خرجهای کلان و خرید بازیکن بزرگ تیم را به حدی رساند که نام رم پشت همه بزرگان فوتبال را به لرزه در می آورد و به خاطر بازیکنانی نظیر میرکو ووچینیچ، متئو بریگی، فرانچسکو توتی برنده کفش طلا، ده روسی و مکسس و آکوئیلانی فوق ستاره حال حاضر فوتبال و ... که به باشگاه تحویل داد از او ممنونیم، از لوچانو ممنونیم که به ما گوشزد کرد که میتوانیم در همه عرصه ها مدعی باشیم و انتظارات ما را تا حدی بالا برد که دیگر قهرمانی جام حذفی و نائب قهرمانی کالچو و مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان ما را راضی نمی کند و به دنبال قهرمانی در همه رقابت ها هستیم. اسپالتی رفت، ولی مطمئنا تا همیشه در قلب رمیها خواهد ماند و همه برای او در تیم آینده اش آرزوی موفقیت میکنیم و به این امید با او وداع کردیم که به چیزهایی که در رم نرسید، بتواند در تیم آینده اش برسد و شاید مانند لیدهلم روزی به تیم محبوبش بازگردد و موفقیتهای بزرگتری کسب کند. در هر صورت لوچانو از رم رفت، ولی ما تنها او را به عنوان سرمربی تیم محبوبمان از دست دادیم، و به قول نامه ای که هواداران رم برای اسپالتی نوشتند:

"We lose a great coach, it's true, but not a true friend. The best of luck Luciano!"

خدانگهدار لوچانوی عزیز.

گردآورنده و نویسنده : کریم مختاری